naar navigatie

Verkenning Patagonische Fjorden: RoRo Ferry van Puerto Montt naar Puerto Natales

4 december 2010 - Ankie Eeken

Een keer per week vaart de roll-on roll-off ferry in het zuiden van Chili beladen met vrachtauto’s, opleggers en containers de meer dan 1000 NM tocht van Puerto Montt naar Puerto Natales. De tocht voert dwars door de Patagonische Fjorden, een wirwar van slingerende ‘vaarwegen’, kleine doorsteekjes, gletsjers, ronddrijvende ijsschotsen, eilandjes en adembenemende vergezichten via Puerto Eden in 4 dagen/nachten naar de eindbestemming. Een deel van de tocht vindt plaats open zee. Eindelijk mag ik dan toch de South Pacific bevaren – al is het dan niet op een zeiljacht.

 

Om een en ander rendabel te maken, kunnen ook passagiers mee op dit vrachtschip. Er zijn dormitories met spartaanse bunks naast de machinekamer tot hutten met prive-faciliteiten en uitzicht op de hogere dekken. Drie keer per dag wordt op strikte tijden uit de piepkleine scheepskeuken een voedzaam maal getoverd. Wijn dien je zelf mee te nemen; al is er ook een ‘pub’ die tot in de kleine uurtjes ‘Pico Sour’ schenkt voor de zeebestendigen aan boord. Ook hier is het geen probleem om je eigen drankvoorraad te mee te nemen.

 

En zo vergezelde ik Kapitein Flores en zijn bemanning op een adembenemende tocht. De eerste dag/nacht regent en mist het, maar daarna zijn zeker de zonsopkomsten en –ondergangen een onovertroffen beleving in een eindeloze opeenvolging van de meest ongelooflijke vergezichten. We zien albatrossen, zeeleuwen en dolfijntjes; ook tussen de ijsschotsen in het koude water bij de gletsjers. De tocht over open zee is ronduit spectaculair. Een zuidelijke arctische storm doet de oceaanbrekers en huizenhoge golven tot op het tweede dek water overslaan. Het schip komt ondanks zijn enorme vermogen nauwelijks vooruit; als we 2 knopen over de grond lopen is het veel. Later blijkt dat een van de ankers is losgeslagen. Wat ben ik blij dat ik hier niet op een zeilbootje zit; we zouden vermorzeld worden…  

 

Na een korte ankerstop in Puerto Eden – een plaatsje in de ‘middle of nowhere’ met zo’n 75 inwoners – komen we via alleen maar spectaculaire vaarwegen in steeds ijziger omstandigheden met 24 uur vertraging aan in Puerto Montt. Ik heb misschien wel op een van de mooiste plekken op aarde mogen varen. Wat zou het mooi zijn om dat eens met een zeiljacht te doen, al moet je dan wel stevig in je schoenen staan. Wat een enorm geweld…