naar navigatie

Het mondaine Cascais en het vlak daarnaast gelegen Lissabon

8 oktober 2009 - Ankie Eeken

Na een goede dag voornamelijk motoren – er staat echt geen wind – komen we tegen de avond aan in het mondaine Cascais. De havenvoorzieningen zijn hier top – van technische ondersteuning tot kappers, restaurants en barretjes op het haventerrein – en dat vertaalt zich ook direct in astronomische liggelden. Veel jachten verkiezen dan ook het ankeren voor een relaxte plek aan de ruime pontoons. Gelukkig blijven wij hier wel een paar dagen en een avondje in de Ierse Pub levert dan ook tenminste 2 dineruitnodigingen op van rugby spelers van het nationale Wales team en een ‘foute’ business man met iets te veel Ferrari’s in de garage. De komende avonden begeef ik me dan ook wijselijk niet meer in het uitgaansleven…

Het korte tochtje naar Lissabon over de Tego rivier langs de Toren van Belem en andere bezienswaardigheden – 5 knopen stroom mee! – eindigt vlak na de 70 meter hoge en 3 km lange brug in de Doca de Alcantara, op loopafstand van het centrum van Lissabon. Het oppikken van een mooringlijn kost me echter zoveel rek- en strekgedoe, dat ik zomaar een vervelend spiertje in m’n buik scheur en nu al dagen min of meer gehandicapt rond loop. Gelukkig gaat het elke dag wat beter en ik vind het helemaal niet erg dat we even wat langer blijven liggen. Madeira is inmiddels van de baan; het wordt toch afzakken naar Lagos en dan oversteken naar de Canarische Eilanden – Lanzarote – zodat we daar iets meer tijd hebben om rond te trekken. Ik kijk inmiddels wel uit naar een iets langere oversteek – 5 dagen – na al het daghoppen. De kinderen aan boord denken daar overigens heel anders over, maar ze zullen het wel weer overleven. Op naar het zonnige Zuiden!