naar navigatie

De Turkse Riviera: gastvrijheid, mooie baaitjes, rotsstranden, cultuur en lekker eten

28 oktober 2010 - Ankie Eeken

Voor het eerst heb ik de Turkse Riviera wat langer mogen bevaren: een aangename verrassing. Op korte afstand van elkaar bevinden zich tientallen verscholen baaitjes, rotsstranden en goed bewaarde overblijfselen van de Lycische cultuur. Overal zijn restaurantjes gevestigd, waar Turkse families in vaak primitieve omstandigheden – soms zonder electriciteit en drinkwatervoorzieningen – ’s zomers gezamenlijk het inkomen voor het hele jaar proberen te verdienen. Het ontvangen van gasten op hun soms wankele steigers is het hoogtepunt van de dag: aanspraak en een bron van inkomsten. Je wordt dan ook overal uiterst vriendelijk binnen gehaald, geholpen waar nodig en altijd volgt een uitnodiging voor de echte Turkse thee. Als er meerdere restaurantjes zijn, proberen ze je aandacht te trekken door het wapperen met kleurrijke vlaggen – de ‘winnaar’ consequent met een dikke glimlach op z’n gezicht. Heerlijke voorgerechten van aubergine en courgette, verse vis, lams kebab en kofte vormen de hoofdmoot van de menukaart. ’s Ochtends is er vaak vers gebakken brood, recht van het houtvuur. Als het toevallig hard geregend heeft, is er dan ook geen vers brood; het houtvuur wil niet aan gaan…

Qua zeilen en wind is het er grillig. Soms windstil, soms dikke wind; zeker als de Meltemi uit het Noordwesten waait. Maar altijd is de wind vlagerig en moet je beducht zijn voor de valwinden van boven. Voor de langere afstanden leent het gebied rond Fetiye, Gocek en Marmaris zich niet echt; daarvoor is er te veel moois op korte afstand van elkaar. Kris-kras heen en weer is dan ook het devies.

Om het seizoen nog wat op de rekken is er in de laatste week van Oktober altijd de ‘Marmaris International Race Week’. Een leuke gezellige en kleinschalige regatta, met toch wel zo’n 140 deelnemende jachten, waaronder ook enkele Nederlandse. Na een heftige strijd op het scherpst van de snede is het elke avond borrelen en feest. Geadopteerd door de race crew van het Turkse Team Solare, heb ik het begin van de race week nog even van dichtbij mogen beleven. De gastvrijheid is hartverwarmend. Toen ik een probleem had met het naar beneden krijgen van m’n Genoa in verband met een gebroken slider drum, stond ’s ochtends voor de race direct 2 man van Team Solare klaar om me te helpen. Ik heb weer een heerlijke tijd gehad. Nu weer even terug in herfstig Nederland…